ز سوز دل، تو میگویی که جان سوخت
نه جان، ای جان من، جان جهان سوخت!
به حدّی آتش دل شعلهور شد
که از یک شعلهاش هفت آسمان سوخت!
بود این آتش دل، آتش عشق
که از تأثیر آن پیر و جوان سوخت!
چو موسیقارم، امکان حذر نیست
چرا کز نالۀ خود میتوان سوخت
دل و جان و تن عشّاق خالص
ز جور آن بت نامهربان سوخت
بیان و شرح هجرانت نمودم
قلم با کاغذ شرح و بیان سوخت
ز سر تا پا نِیَم، چون سوخت فایز
که کس گوید: چنین یا آنچنان سوخت
مصطفی خان فایز بستکی (1235_1299 هجری قمری)
حکمران جهانگیریه (بستک)، لشتان، لنگه، بنادر شیبکوه و جزایر تابعه
در سالهای ۱۲۵۶ قمری تا آخر عمر
نوشته شده توسط بستكي
در 23:51 |
لینک ثابت
•
